روزهای آفتابی، شب های پُرستاره

 

دوست، دوست پسر، دوست دختر، همسر... چه می دونم مادر، پدر یا هر آدم دیگه ای که خیلی دوستش داری و هیچ جوره نمی تونی دوریشو تحمل کنی. یا اونقدر نگرانشی که دائم می خوای رصدش کنی که کجاست و چه کار می کنه. روزی شصت و پنج بار بهش زنگ می زنی و اس ام اس میدی. و خدا اون روز رو نیاره که یکی از اون شصت و پنج تا تماستو نتونه جواب بده اونوقته که خونت به جوش میاد و به بهونه نگران بودن هر چی دوست داری بهش میگی...

عزیز من اون آدمی که دائم بهش می چسبی یا اونقدر سعی می کنی بهش نزدیک بشی که عملاً میری توی حلقش، بالاخره کلافه میشه (هر چقدر هم که صبور باشه و بابت عشق و محبت زیادی تو به خودش بباله. هر چقدر که دوستت داشته باشه و به همین خاطر رفتار عجیبت رو تحمل کنه). اون وقته که کمتر می بینیش، کمتر باهات حرف میزنه. حتی دیگه عمداً تماسات رو جواب نمیده. چرا؟ چون اونم به حریم خصوصی خودش احتیاج داره(هممون نیاز داریم). چون  رفتار تو به جای اینکه بهش آرامش خاطر بده، ناراحتش می کنه، بهش استرس میده، عصبانیش می کنه. چند لحظه بشین با خودت فکر کن که این کارت اسمش دوست داشتن نیست. استثمار کردنه، تجاوز به حریم یه آدمه، توهین به شخصیت کسیه که ادعا می کنی خیلی دوستش داری!

وقتی احساس می کنی از دستت کلافه شده و می خواد تنها باشه. وقتی به زبون میاره که "یه مدتی می خوام با خودم تنها باشم"؛ به جای اینکه پنج دقیقه بعد دوباره بهش زنگ بزنی که مثلاً بگی نگران حالشی، فقط اجازه بده هر چند روز که می خواد تنها باشه. تا با خودش کنار بیاد. واضح تر از این بگم؟ چند وقتی راحتش بذار!!  توی این مدت اون سعی می کنه رفتار نادرستت رو از ذهنش پاک کنه و براش همون آدم قبلی بشی. (و این نشون میده که چقدر بهت علاقه داره)

البته یادت باشه که این دفعه از اون طرف بام نیفتی. نری به فاصله یه کیلومتریش بایستی و اونوقت انتظار داشته باشی بشنوه و بفهمه حرفاتو. یا اون چیزایی رو که فکر یا احساس می کنی درک کنه. چون چند وقتی که بگذره و ببینه نمی خوای نزدیک تر بشی، تو رو کم کم فراموش می کنه. براش میشی یه غریبه مثل هزار تا غریبه دیگه.

دوستش داشته باش بدون اینکه سعی کنی کنترلش کنی. تغییرش بدی یا در هر شرایطی – به بهانه اینکه بهش اهمیت میدی- ازش ایراد بگیری. بذار خودش باشه. بذار باهات راحت باشه. بذار از حرف زدن باهات نترسه. اجازه نده عصبانیت از رفتارت رو همه جا با خودش حمل کنه و به جایی برسه که با شنیدن اسمت خونش به جوش بیاد!!

چون هر چی باشه یه دوست و یه همراه خوب چیزی نیست که بشه خیلی راحت و با پرداخت هزینه از سوپر مارکت سر کوچه تهیه ش کرد!

 

|شنبه ۳٠ اردیبهشت ۱۳٩۱| ٢:۳٥ ‎ب.ظ|نازنین| نظرات ()