روزهای آفتابی، شب های پُرستاره

آن قدر دیر آمدی
که رنگ چشمانت
و طرح کت سورمه ای تو
از یادم رفت !

آن قدر دیر آمدی
که نامه هایم کبوتر به کبوتر
در مسیر آسمان شعر شد
شعرهایم کلاغ به کلاغ
از توت فرنگی تا پرتقال
حرف مردم شد !

آن قدر دیر آمدی
که صد پیمانه نشاط وحشی
در پیاله هوشیاری من
یک وعده هم مرا دیوانه نکرد !

آنقدر دیر آمدی ... دیر آمدی ... دیر آمدی
که لیلی شدن از یادم رفت !

 

نسرین بهجتی

 

|دوشنبه ۱٦ دی ۱۳٩٢| ٧:٠۱ ‎ب.ظ|نازنین| نظرات ()